Psychologowie zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy opracowali definicję, która pozwala rozpoznawać i odróżniać przemoc od innych sytuacji (np. agresji, sprzeczki czy konfliktu).
Przemoc występuje, gdy:

• Jest to zamierzone działanie, a więc wykluczające przypadkowość, którą tłumaczy się często osoba stosująca przemoc, jak również sprzyjające przemocy otoczenie,
• Osoba stosująca przemoc wykorzystuje swoją przewagę sił - może to być przewaga fizyczna, psychiczna, ekonomiczna, kulturowa, społeczna; osoba doznająca przemocy jest zwykle dzieckiem, osobą starszą, niepełnosprawną lub w jakiś inny sposób jest zależna od sprawcy (np. ekonomicznie, mieszkaniowo itd.),
• Działanie to narusza prawa i dobra osobiste osoby pokrzywdzonej - osoba stosująca przemoc pozbawia swoją ofiarę zarówno rzeczy materialnych, które mogłyby pozwolić jej na uniezależnienie się, jak i poczucia wartości i godności, czyniąc siebie jedyną osobą uprawnioną do wypowiadania wszelkich opinii, podejmowania decyzji, aż po odmowę podstawowych praw i potrzeb,
• Działanie to powoduje cierpienie i szkody, zarówno w sensie psychicznym, jak i fizycznym. To osoba doznająca przemocy ponosi największe i najdotkliwsze konsekwencje przemocy, aż po ryzyko utraty zdrowia i życia.
• Narusza zdolność do samoobrony - doświadczanie przemocy osłabia wiarę we własne siły, podważa poczucie bezpieczeństwa i wiarę w innych ludzi, powoduje niemożność podjęcia samodzielnych działań obronnych.

Celem używania przemocy jest przede wszystkim sprawowanie władzy i kontroli nad innym człowiekiem. Każda forma przemocy jest nadużyciem i nikomu nie wolno jej stosować!