Zespół uzależnienia od alkoholu, zgodnie z kryteriami zawartymi w 10 edycji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów (ICD 10) jest chorobą, którą definiuje się jako wystąpienie przynajmniej trzech z następujących objawów:
- Silne pragnienie lub poczucie przymusu picia, tzw. "głód alkoholowy".
- Upośledzenie zdolności kontrolowania zachowań związanych z piciem (upośledzenie zdolności powstrzymywania się od picia, trudność w zakończeniu picia, trudność w ograniczeniu ilości wypijanego alkoholu) - Po wypiciu pierwszej dawki  alkoholu pojawia się niezdolność (utrata kontroli) do decydowania o ilości wypijanego alkoholu i o momencie przerwania picia.
- Odczuwanie fizjologicznych objawów zespołu abstynencyjnego w sytuacji ograniczenia lub przerywania picia (drżenie, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, bezsenność, niepokój, w krańcowej postaci majaczenie drżenne), które są redukowane kolejnymi dawkami alkoholu.
- Zmieniona (w początkowej fazie zwiększona, a w końcowej fazie zmniejszona) tolerancja na alkohol. U progu rozwoju uzależnienia pojawia się potrzeba spożywania coraz większych dawek alkoholu dla osiągnięcia oczekiwanego efektu, na dalszych etapach przy dawkach mniejszych niż używane poprzednio pojawiają się podobne efekty nietrzeźwości.
- Koncentracja aktywności życiowej wokół picia alkoholu kosztem zainteresowań i obowiązków.
- Uporczywe picie alkoholu mimo oczywistych dowodów występowania szkodliwych następstw picia.